Jaki system CAD dla krojowni?



Jak działa system CAD do konstrukcji i stopniowania odzieży



System CAD dla przemysłu odzieżowego

Coraz bardziej widać tendencję rynku odzieżowego do ponownego zapotrzebowania na wysoką jakość zarówno materiałów jaki konstrukcji odzieży oraz sensownego stopniowania.

Klienci mają już dość niedopasowanych ubrać, ale jednocześnie potrzebują szybkiej reakcji na własne potrzeby, uwagi i trendy panujące w modzie. Jednocześnie po drugiej stronie z tymi oczekiwaniami borykają się na co dzień producenci odzieży, których koszmarami sennymi są niska jakość materiałów, konieczność szybkiego reagowania na potrzeby rynku jak i problemy z fachowym personelem.

Nie wszystkie tego typu bolączki da się wyeliminować, ale na rynku jest coraz więcej narzędzi wspomagających przygotowanie produkcji.
Podstawą sprawnego przygotowania produkcji staje się coraz częściej system CAD, którego zadaniem jest wspomóc konstruktora odzieży w przygotowaniu konstrukcji w rozmiarze podstawowym i późniejszego stopniowania szablonów według wymaganych tabel stopniowania.

Pojęciem CAD (Computer Aided Design) określa się narzędzia służące do komputerowego wspierania projektowania.
O ile w większości gałęzi przemysłu stosuje się narzędzia uniwersalne typu np. AutoCAD o tyle w przemyśle odzieżowym funkcjonują systemy CAD zaprojektowane tylko pod ten rodzaj produkcji. Narzędzia oprócz podstawowych funkcji systemu CAD posiadają dodatkowo funkcje niezbędne w konstrukcji odzieży. Funkcje wzorów konstrukcyjnych, digitalizacji, stopniowania, nacinków, dodatków, plis, szablonów połączonych, automatycznego tworzenia układów kroju, funkcje pozwalające na kontrolę kurczliwości materiału lub dostosowywania położenia szablonów do raportu na materiale. Tych funkcji jest tak dużo, że ciężko wszystkie wymienić.

Oczywiście samo oprogramowanie to nie wszystko. Na kompletny system CAD składają się jeszcze elementy peryferyjne typu digitizer, komputer czy też ploter.

Tworzenie konstrukcji odzieżowej

Pierwszy etap pracy na systemie CAD to stworzenie konstrukcji elementu ubioru. Tutaj wyróżnia się dwie podstawowe drogi:

1. Digitalizacja, czyli wprowadzenie szablonów w postaci papierowej do komputera pozwala wykorzystać naszą bazę danych w postaci kartonowych form do dalszej obróbki w komputerze. Kiedyś do digitalizacji wykorzystywano tablice magnetyczne. Wraz z postępem technologii coraz częściej tradycyjne tablice zastępowane są fotodigitizerem, który wykorzystuje cyfrowy aparat do przeniesienia szablonów do komputera.
W obecnej chwili żadne korzyści nie przemawiają za zakupem tradycyjnej tablicy. Fotodigitizer jest dokładniejszy ponieważ wyeliminowano w nim błąd ludzkiej ręki (w tradycyjnych tablicach kontur trzeba było „oklikać” za pomocą specjalnego kursora), jest szybszy ponieważ jedno kliknięcie fotografuje kilka szablonów, pozostają nam w bazie danych zdjęcia, do których możemy wrócić i w każdej chwili wyświetlić w tle obrabianego szablonu a na domiar wszystkiego fotodigitizer jest tańszy i nie zajmuje zbędnego miejsca w pracowni.

2. Tworzenie konstrukcji od podstaw w komputerze. Specjalne narzędzia umożliwiają utworzenia konstrukcji. Dla bardziej zaawansowanych użytkowników dostępne są narzędzia typu MTM (Made to Measure), które służą do tworzenia odzieży na miarę poprzez wykorzystanie wzorów konstruktorskich.

Modelowanie i nadawanie cech indywidualnych szablonom odzieżowym

Drugim etapem jest wymodelowanie szablonów, wygenerowanie dodatków na szew, sprawdzenie poprawności wymiarów, stworzenie plis, zakładek itp. Do tego służą zautomatyzowane funkcje. Na tym etapie zazwyczaj określamy również z jakich materiałów będą wykonane poszczególne szablony, które z nich są symetryczne oraz oznaczamy, które elementy szablonów nie będą drukowane przez ploter lub nie będą wycinane przez kater (automatyczną krojownię).

Stopniowanie szablonów odzieżowych

Trzeci etap polega na stopniowaniu szablonów w sposób proporcjonalny lub nieproporcjonalny według przygotowanych wcześniej tabel stopniowania. Tak przygotowany model składający się z potrzebnych szablonów jest gotowy do rozłożenia go na wydajny układ kroju (trafaret) lub zapisaniu do formatu, który pozwoli na przesłanie modelu do kooperanta w formacie np. AAMA (DXF, RUL).

Tworzenie układów kroju

Czynność polegająca na tworzeniu układu kroju nazywana jest potocznie nestingiem. Nesting może być wykonany ręcznie lub automatycznie. Przy układaniu automatycznym możemy określić zarówno dla poszczególnych elementów jak i dla grup szablonów parametry takie jak dozwolony obrót o określoną wartość, wykurcz materiału, bezpieczną odległość pomiędzy szablonami itp.
Dzięki temu w efekcie końcowym po kilku minutach otrzymujemy bardzo wydajnie ułożony układ kroju, który powinniśmy móc zapisać do formatu obsługiwanego przez plotery (HPGL, PLT) lub katery (RS237, ISO, DXF).

Drukowanie na ploterze i wycinanie na katerze

Ostatnim etapem przygotowania produkcji z wykorzystaniem systemu CAD jest wydruk układu kroju na ploterze przy wykorzystaniu papieru termoaktywnego lub zwykłego. Papier termoaktywny pozwala w łagodny i bezinwazyjny sposób przykleić papier na zalagowany (zwarstwowany) nakład.

W przemyśle odzieżowym wykorzystywane są dwie wielkości ploterów. Do celów produkcyjnych najczęściej stosowane są plotery o szerokości wydruku 180 cm. Czasami w przypadku produkcji z dzianin potrzebne są plotery o szerokościach 200 lub 220 cm. Druga szerokość to najczęściej 90 cm. Plotery o szerokości do 90 cm wykorzystywane są głównie przez biura konstrukcyjne, które na co dzień nie wykonują wydruków produkcyjnych na krojownię a jedynie okazyjne wydruki potrzebne do sprawdzenia i przeszycia pierwowzorów. Coraz rzadziej, ale jeszcze czasami wykorzystywanymi ploterami są plotery wycinające, które wycinają szablony w kartonie.
W przypadku firm wykorzystujących automatyczne krojownie (kater) ostatnim etapem zamiast plotowania jest rozkrój na automacie jedno lub wielowarstwowym.

Podsumowanie

Tak w ogólnym zarysie wygląda cykl przygotowania produkcji. To czy będziemy posiadać w danym systemie poszczególne możliwości zależy od wyboru systemu.
Podstawowe rzeczy, na które powinniśmy zwrócić uwagę przy wyborze oprogramowania CAD oraz urządzeń towarzyszących to między innymi:

1. Możliwość zakupu współpracującego fotodigitizera
2. Sprawdzenie czy system jest jednolity i wszystkie moduły współpracują ze sobą
3. Czy oprogramowanie posiada możliwość stopniowania w różnych kierunkach (rozmiarowzrosty)
4. Możliwość przywołania zdjęcia z fotodigitizera w trakcie modyfikacji szablonu
5. Możliwość doposażenia systemu w moduł MTM (jeśli istnieje taka potrzeba)
6. Możliwość tworzenia dokumentacji produktu
7. Dostępne w standardowej wersji konwertery z innych i do innych systemów
8. Tworzenie układów kroju z wydajnym automatycznym układaniem (automarkerem) w wersji standardowej
9. Możliwość generowania plików w formacie umożliwiającym wydruk na ploterze jak i rozkrój na automatycznej krojowni
10. Bezterminowa (dożywotnia) licencja na oprogramowanie bez konieczności dopłat
11. Możliwość (nie konieczność) wykupienia aktualizacji
12. Serwis gwarancyjny i pogwarancyjny
13. Możliwość zdalnego wsparcia serwisowego
14. Oprogramowanie w języku polskim
15. Kompletna instrukcja w języku polskim
16. Wieloletnie doświadczenie w dystrybucji i wdrożeniach systemów CAD w firmach odzieżowych


>